تبلیغات
حقوق ضایع شده ی من
حقوق ضایع شده ی من

هیچگونه مطلبی سیاسی در این وب انتشار نمیگردد.مطالب و وب ربطی به سیاست و افکاره ماوراء بشریت ندارد.مسئولیت قسمت نظرات در اختیار این وب نیست.
همیشه رضا باشید


کسانی که میخوان حرفای دلشون رو اینجا بذارن اگه توی میهن بلاگ وبلاگ دارن نام کاربری رو از طریق نظرات بگن تا از اونا دعوت شه و بتونن مطلب بذارن و اگه کاربر میهن بلاگ نیستن از طریق نظرات متن یا پیامشون رو بذارن تا براشون بذارم توی صفحه اصلی،در صورتی که نمیخوان اسشمون یا وبشون یا ایمیلشون نشون داده بشه به صورت ناشناس بیان یا به صورت خصوصی بگن

ظالمی که مظلوم است

سلام:

سر به زیری خواهم شد در پناه ظالم بودنم تا درخود تفکر کنم که چگونه مظلوم گشتم و حرفی از دل

 بی قرار که از رهای روزگار نصیبی ندارد را به عنوان سر لوحه ی امیزه های هوسناک ادمیان

 زنم و بدانم دمی نیست تا پاین اخرتی که هرگز با او دوست نبودم.

همیشه رضا باشید

خدارو قبول دارم اما نیستم به یادش.میخام باهاش انس بگیرم اما زبونم جز ناسزای ناخواگاه چیزی

بهش نمیگه.ادما رو دیدم که  وقتی نم نم خدارو از خودشون میتکونن وقتی میگن هستیم و یاده

مرگ رو توی ذهنشون با ابرنگ نقاشی میکنن و خیلی راحت اونو پاره میکنن.سینه هارو برای

خواب پاکی ها اماده میکنن.چشم به تبعیضات میدوزن و توی ذهن کوچیکشون خودشونو بی عیب

میدونن.ادما خیلی پرت شدن شعاره همیشه بی منطق داره حاکم میشه.ظالم همیشه سالم.

هیچکس به فکر کسه دیگه ای نیست.گریه ها بی جون،ارامشها بی دلیل به عذاب تبدیل میشه و

بارون بی فکری خاک حقیقت رو میشوره و دعاها رو به دریای ناکامی میکشونه.چشم هارو میبنده

و قلبهارو پر از خنده های زهر اگین میکنه.کینه هارو روز افزون میکنه.ادما این روزا با تمام

وجود با اینکه توی تئاترشون نشون میدن که همو میخان اما پشت پرده ی حقیقت دلشون از هم دور

میشن و ساعت هاشون رو تغییر میدن تا قرارهای رسیدن دلها به هم بهم بخوره.خودشون رو اسیر

کسایی میکنن که فکر میکنن خدا بیامرز هستن و ازشون طلب میکنن که براشون خدا بیامرزی

داشته باشن در حالی که اونا خدا نیامرزهایی هستن که الهیات اونا رو رد کرده.عاقبت ما چی

میشه؟حقه من کی به نتیجه میرسه وقتی ببینی داره بهت ظلم میشه و زورت نرسه کاری کنی.کاش

قدرتها به یه اندازه بود.مظلومی که ظالم نشون بده خودش فقط درد بی کسی رو میدونه.

کاش سیم اتصال دلها مثل شیشه ی عمر دیو بود تا وقتی میشکست مرگ اولین راه چاره

بود.ارزویی نیست جز اتش زدن سنگ هایی که نمای قلب را دارند و قلبهایی که نرم کننده ی روزگار

سنگی هستند و باز هم روایت کاش هایی که هرگز با واقعیت اشتی نکردند.



جمعه 4 دی 1388 دل نوشته ی نمیدونم کی هستم | یادگاری ()



هیچگونه مطلبی سیاسی در این وب انتشار نمیگردد.مطالب و وب ربطی به سیاست و افکاره ماوراء بشریت ندارد.مسئولیت قسمت نظرات در اختیار این وب نیست.
همیشه رضا باشید


نکته های اساسی

  • خانه
  • نمیدونم کی هستم

    کی بیشتر از همه حقتو ضایع کرده؟











    بازدیدهای امروز :
    بازدیدهای دیروز :
    كل بازدیدها :
    كل مطالب :

    RSS 2.0
    غم قطره